وتصميمى است كه بر ترك گناه در آينده مفيد واقع شود . توبه را از دو جهت واجب دانسته‌اند . 1 - توبه موجب رضاى خدا وخشم شيطان است ، درهاى بهشت را مىگشايد ، نفس انسان را براي تابش خورشيد معارف الهى آماده مىكند ، وأو را آماده دريافت عطا وبخششهاى ربّانى مىگرداند . 2 - به دليل اوامرى كه در قرآن كريم آمده است ، چنان كه خداوند متعال مىفرمايد : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً « 26 » ونيز به جهت وعده صادق خداوند كه توبه‌كنندگان را پاداش مىدهد چنان كه مىفرمايد : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً عَسى رَبُّكُمْ أَنْ يُكَفِّرَ « 27 » ونيز از جهت وعدهء عذابي كه خداوند بر ترك توبه داده است . آنجا كه مىفرمايد : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا يَسْخَرْ قَوْمٌ « 28 » مشابه اينها دلايل فراوان ديگرى است كه بر وجوب توبه دلالت مىكند . امّا توبه به دو دليل مورد قبول واقع مىشود 1 - آيات شريفهء قرآن كه از آن جمله است اين آيهء شريفهء : وَهُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَيَعْفُوا عَنِ « 29 » واين آية شريفه : غافِرِ الذَّنْبِ وَقابِلِ التَّوْبِ . 2 - پيامبر ( ص ) فرموده است : « من به سبب توبه بندهء گناهكار خوشحال مىشوم « 30 » » . چون خوشحالى بالاتر از قبول است مطمئناً دليل بر قبول مىتواند

--> ( 26 ) سورهء تحريم ( 66 ) : آيهء ( 8 ) : اى مؤمنان به درگاه خدا توبهء نصوح كنيد ، باشد كه خدا گناهانتان را ببخشد وشما را به بهشتى وارد كند كه از پاى درختان آن نهرها جارى است . ( 27 ) سورهء تحريم ( 66 ) : آيهء ( 8 ) : اى مؤمنان به درگاه خدا توبهء نصوح كنيد ، باشد كه خدا گناهانتان را ببخشد وشما را به بهشتى وارد كند كه از پاى درختان آن نهرها جارى است . ( 28 ) سورهء حجرات ( 49 ) : آيهء ( 11 ) : هر كس توبه نكند ظالم ستمكار است . ( 29 ) سورهء شورى ( 42 ) : آيهء ( 25 ) : خداوند كسى است كه توبه بندگانش را مىپذيرد وگناهان آنها را مىبخشد . ( 30 ) افرح بتوبته من العبد المذنب .